16 Aug 2011
Մուրացկանը
Պոլսոյ Նիշանթաշ թաղի վրայ գտնուող գրասենեակիս մէջ նստած էի, երբ ուշադրութիւնս գրաւեց որ բոլոր գործընկերներս պատուհանէն դուրս կը նայէին եւ բանի մը շուրջ կը զրուցէին: Իմ ալ ուշադրութիւնս գրաւեց ու ես ալ շուտով միացայ անոնց:Երբ նայեցայ պատուհանէն դուրս, տեսայ որ փողոցը դիմացի մայթին վրայ մուրացկան մը իր ծունկերուն վրայ եւ ձեռքերուն օգնութեամբ կը քալէր վեր վար:Մուրացկանը երիտասարդ աղջիկ մըն էր, որ իր կօշիկները անցուցած էր իր ձեռքերուն եւ իր վզին կախած էր աման մը, որուն մէջ կը հաւաքուէր անցորդներուն տուած ողորմութիւնները:
Գործընկերներուս հետ միասին սկսանք դիտել մուրացկանը որ մէկ վեր մէկ վար կը պտտէր ու կը հաւաքէր ողորմութիւնները ու սկսանք մեր մէջ շատախօսել մուրացկանին հաւաքած ողորմութեան մասին :Մեր գործատեղիի գտնուած թաղը , ըլլալով Պոլսոյ ամենահարուստ թաղերէն մէկը, մուրացկանին հաւաքած ողորմութիւններն ալ անոր համեմատ մեծ գումարներ էին,մենք ալ պատուհանէն նայելով մեր տեսածին չափ կը ջանայինք հաշուել թէ որքան գումար մը կը հաւաքէ մուրացկան աղջիկը այդ կարճ ժամանակամիջոցին մէջ ու կը շատախօսէինք:Կենթադրէինք թէ մուրացկանը ինչպէս գրեթէ բոլոր մուրացկանները, այդպէս կը ձեւացնէ թէ հաշմանդամ է ու կը կարոտի օգնութեան եւ շահագործելով ժողովուրդին բարեկամեցողութիւնը իրենց քսակը կը լեցնէ ու անարդար շահ մը ձեռք կը ձգէ:Բոլորս միասին կը զարմանայինք անցորդներուն խելքի կարողութեան վրայ, որոնք բոլորն ալ աղջկան վիզէն կախուած ամանին մէջ կը ձգէին ոչ թէ մանրուկ դրամներ այլ թուղթէ հինգնոցներ կամ տասնոցներ ու կը կատակէինք ըսելով թէ հիմա ոստիկանները պիտի գան, եւ մուրացկան աղջինը հաշմ ձեւացուցած իր ոտքերուն վրայ պիտի ելլէ եւ վազելով պիտի հեռանայ վայրէն որպէսզի չի ձերբակալուի ոստիկաններէն:
Իրիկուն եղած էր արդէն եւ մենք քիչ վերջ արձակուեցանք գործէն:Կը քալէի դէպի տունս երբ քիչ հերուն տեսայ նոյն մուրացկան աղջիկը, որ տակաւին կը մուրար իր ծունկերուն վրայ եւ ողորմութիւնները կը հաւաքէր իր վիզէն կախուած ամանին մէջ:Քայլերս արագացուցի որպէսզի հասնիմ ու մօտէն տեսնեմ թէ ինչ խորամանկութիւնով մը կը բեմադրէ իր կեղծ ողբերգութիւնը որպէսզի բարեսիրտ ժողովուրդին դրամը առնէ:
Հասայ մուրացկան աղջկան եւ մօտեցայ իր ետեւէն:Քանի կը մօտենայի ալ աւելի կը պարզուէր աչքերուս առջեւ աղջկան իր մէջը գտնուած ողբերգական վիճակը:Խեղճ աղջկան բոլոր ոտքի մատերը ի ծնէ պակաս էին: Երկու կրունկներն ալ մխրճուած էին իր սրունքներուն մէջ, այդպէս որ երբեք կարելիութիւն չկար որ աղջիկը ոտքի ելլէր ու քալէր:Ծունկերուն կապած էր ինքնաշարժի անիւէ կտրուած լաստիքի կտորներ, որպէսզի ծունկերը պահպանէ գետնի քարերէն, բայց տարիներու ընթացքին ծունկերուն վրայ քալելու պատճառաւ աղջկան կոնքերը ծրած էին:Երբ անցայ իր առջեւը եւ իր հետ աչք աչքի եկայ, տեսայ իր զմայլելի կանանչ աչքերը, գեղեցիկ ու թարմ դէմքն ու ոսկեգոյն մազերը: Աղջիկը մանկամարդ գնչու աղջիկ մըն էր: Զղջացի եւ ամօթ զգացի մեր քիչ առաջուայ իր մասին ըրած շատախօսութեան համար, ու գրպանես թուղթէ դրամ մը հանելով ձգեցի աղջկան վիզէն կախուած ամանին մէջ մեղանչանքի զգացողութեամբ, նախընտրելով մաս կազմել քանի մը վայրկեան առաջ իմ յիմար կոչած այդ բարեսիրտ մարդոց խմբակին:
Երբ դրամը դրի իր վիզէն կախուած ամանին մէջ եւ ան ինծի իր երախտապարտութեան խօսքը ուղղեց, հասկցայ թէ խեղճ աղջիկը հաշմանդամ ըլլալէ զատ ուղեղային անհանգստութիւն մըն ալ ունէր: Ամենացաւալին այն էր որ աղջիկը հազիւ քսան տարեկան էր ու դեր շատ երկար տարիներ պարտաւոր էր այդ վիճակի մէջ ապրելու:
Օշին Էլակէօզ
Պոլիս - 15 Օգոստոս 2011
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment