Subscribe

9 Sept 2011

Հաճելի արձակուրդի մը անդրադարձուցածները





Պայծառ ու գեղեցիկ Կիրակի մըն էր:Կանուխէն ընտանեօք մեր տան մերձակայ լողափը գացած ու տեղաւորուած էինք հարմար դիրքի մը վրայ գտնուող ծովի աթոռներուն վրայ:Ես անմիջապէս ծով նետուեցայ ու քիչ մը լողալէ ու զովանալէ վերջ ելայ, չորցուեցայ ու սպասեակին սուրճ մը ապսպրելով եկայ եւ տեղաւորուեցայ աթոռիս վրայ:Պայուսակէս գիրքս ու ծխատուփէս փուրօս հանեցի:Քիչ վերջ սպասեակը սուրճս բերաւ ու դրաւ իմ քովի սեղանին վրայ: Կը գտնուէի երկնցած կաս կապոյտ երկինքի մը տակ ուր մէկ ամպի բիծն անգամ գոյութիւն չունէր:Ոտքերուս տակ կապոյտ ու հանդարտ ծով մը, ուրկէ մաքուր իօտի հոտ մը կու գար ռունգերուս : Մէկ ձեռքս սուրճս միւսը փուրօս ,ծունկերուս վրայ գիրքս :Կա՞ր արդեօք ասկէ աւելի մեծ երջանկութիւն մը :Փուրօս վարեցի,ումպ մը սուրճէս, շունչ մըն ալ փուրօէս արի, յետոյ << օ՜խ >> մը ըսի ու փառք տալով Աստուծոյ մեզ պարգեւած այս օրուայ համար, գիրքս բացի ու կարդալ սկսայ:

Հազիւ տող մը կարդացած էի, որ միտքս վերջերս հեռատեսիլի կայաններու վրայ Ափրիկէի մասին սփռուած լուրերը եւ լուսապատկերները եկան:Լուրերը կը խօսէին մեծ ողբերգութեան մը մասին որ կապրուէր Ափրիկէի մէջ : Ըստ Ունիսէֆ հաստատութեան կայքէջի վրայ հրատարակուած մէկ տեղեկութեան, Ափրիկէի մէջ սովի ու զանազան հիւանդութիւններու պատճառով տարին 5 միլիոն երախայ կը մահանար:Տարին 5 միլիոն երախայի մահը կը համապատասխանէր ժամը 571 երախայի մահի: Իսկ ամէն վայրկեան մէկ կին կը մահանայ ծննդաբերութեան ժամանակ:Այսինքն այդ հինգ, վեց ժամուան մէջ որ ես ծովափը գեղեցիկ երկինքին տակ երկնցած երբեմն սուրճս խմելով, երբեմն փուրօէս շունչ մը քաշելով, ցերեկին համեղ ճաշ մը ուտելով, հետը գարէջուր մը խմելով ու քէֆ ընելով պիտի անցնէի, Աշխարհիս ուրիշ մէկ վայրին մէջ սովէ ու ծարաւէ պիտի մահանային երեք հազարէ աւելի երախաներ ու չորս հարիւրի մօտ կիներ : Մարմինս փշաքարեցաւ, տաքութիւն մը զգացի որ կը բարձրանար դէպի գլուխս: Ասիկա աննկարագրելի աստիճանի սարսափազդու կացութիւն մըն էր որ մտածելը նոյնիսկ սարսափ կը պատճառէր մարդուս: Ինչու ՞ համար այսքան անարդար է աշխարհ:Ինչու ՞ համար կեանքը քիչ թէ շատ նոյն արդարութեամբ չի վարուիր ամէնուս հետ:Ինչու ՞ համար մինչ աշխարհիս մէկ կողմը մարդիկ կապրին բարեկեցութեան մէջ, միւս կողմը ուրիշներ կապրին սարսափելի ողբերգութիւն մը:Ճիշտ է որ ապրուած այս ողբերգութեան պատասխանատուն ոչ ես էի ոչ ալ այդ պահուն այդ ծովափի վրայ գտնուող ժողովուրդը այլ պատասխանատուները այն երկիրներն էին որոնք դարերու տեւողութեան Ափրիկէի մէջ մշակած էին գաղութատիրական քաղաքականութիւն մը որոնք առանց այդ երկիրներու բնիկ ժողովուրդին քաղաքակրթութիւն եւ ուսում տանելու ,առանց անոնց ժամանակակից ու արդիական աշխարհի արուեստագիտութիւնը ուսուցանելու, օգտագործելով անոնց տգիտութենէ այդ երկրին ժողովուրդը իրենց շահին ու հանգիստին համար դարերու տեւողութեան ստրուկի վերածած էին ու օգտագործուած էին իրենց մարդուժէն : Ընտանիքները կործանած, զաւակը իր մօրմէն,կինը իր ամուսինէն բաժնած ու զանոնք անասունի մը նման ծախած էին արեւմտեան երկիրներու մէջ որպէսզի իրենց << քաղաքակրթեալ >> ժողովուրդին մարդուժի կարիքը գոհացնեն:

Միաժամանակ անոնց երկրին պատկանող հարուստ բնական հանքերը դարերու տեւողութեամբ շահագործելով սպառած ու զանոնք աղքատութեան ,սովի ու ծարաւի մատնած էին, եւ նոյնիսկ այսօր ալ զանազան քաղաքական խորամանկութիւններ ի գործ դնելով կը շարունակեն այդ խեղճ ժողովուրդին արիւնը ծծել ու զանոնք մահի դատապարտել:Ահաւասիկ հիմա այդ ստրուկներու թոռներն են որոնք կը կազմէն Ամերիկայի ու Եւրոպական շատ մը երկիրներու մէջ ապրող սեւամորթ բնակչութիւնը որոնք ցարդ ատելութեան եւ ցեղապաշտութեան թիրախը կը դառնան արեւմտեան << քաղաքակրթեալ>> երկիրներու մէջ: Արեւմտեան երկիրները, << քաղաքակրթեալ երկիրներ>> կոչուելով հանդերձ անոնց մէջ դեր կը տիրէ այն նախնական ու վայրենի օրէնքի մտայնութիւնը որն է << զօրաւորը կը ոչնչացնէ տկարը >>:

Համացանցի վրայ հրատարակուած վիճակագրութիւններու համաձայն, ամէն տարի ԱՄՆ նուազագոյն հինգ հարիւր միլիառ տոլար կը տրամադրէ սպառազինութեան համար:Եթէ մտածելու ըլլանք որ այս գումարը աշխարհիս միւս երկիրներուն սպառազինութեան համար տրամադրած դրամին քառասուն տոկոսն է, կրնանք հասկնալ թէ աշխարհիս վրայ որքան մեծ գումար մը կը տրամադրուի զէնք արտադրելու, աւելի լաւ կարենալ մարդ սպաննելու համար մինչդեռ այս գումարին շատ աւելի պակասովը, անհրաժեշտ ներդրումներ ընելով կարելի է սովէ,երաշտէ ու հիւանդութիւններէ տառապող երկիրներուն ճակատագիրը փոխել : Կանխել միլիոններով երախաներու մահը: Որքան ստորին մտայնութիւն մըն է այն մտայնութիւնը որ կը մղէ երկրի մը ղեկավարները, մահի մատնել ուրիշ երկրի մը ժողովուրդը որպէսզի իր ժողովուրդը բարօրութեան մէջ ապրի:

Կրնաք ըսել թէ հիմա ի՞նչ պէտք կայ այդպէս մտածելու ու օրդ փճացնելու:Ձեռքէդ ոչինչ կու գայ,անձամբ ոչինչ կրնաս ընել այդ ժողովուրդին ճակատագիրը փոխելու համար: Բայց այդպէս չէ սիրելի ընթերցող:Ուրիշներու ապրած ողբերգութիւնը տեսնել ,անդրադառնալ ու մասնակցիլ անոնց տառապանքին,բաղդատել մեր ապրած կեանքը անոնցինին հետ կը ծառայէ որպէսզի մենք փառք տանք ու գոհանանք մեզ պարգեւատրուած կեանքին համար,ապա թէ ոչ մարդս ի բնութիւն ագահ է ու միշտ աւելին կուզէ: Երբեք չի գոհանար իր ունեցածով : Միշտ կը հիանանք հարուստներուն ապրած կեանքին վրայ ու կը նախանձինք անոնց ապրած բարօրութիւնը առանց անդրադառնալու որ աշխարհիս մեծամասնութիւնը մեզմէ շատ աւելի վատ պայմաններու նոյնիսկ թշուառութեան մէջ է որ կ’ապրի:

Բարեբախտաբար աշխարհիս վրայ գոյութիւն ունին նաեւ կազմակերպութիւններ որոնք մեծ ջանք կը թափեն օգնելու համար թշուառութենէ տառապող երկիրներու ժողովուրդին:Ասոնցմէ գլխաւորներէն են աշխարհահռչակ Կարմիր խաչ եւ Ունիսէֆ հաստատութիւնները եւ թուրքիոյ Կարմիր մահիկ հաստատութիւնը որոնք այս վերջի ամիսներուն աւելցուցած են իրենց օժանդակութիւնը այն Ափրիկեան երկիրներուն որոնք կը տառապին սովէ,երաշտէ ու համաճարակէ:

Ամառուայ այս գեղեցիկ օրերուն, որ շատերս զանազան վայրերու մէջ մեր տարեկան արձակուրդը կը վայելենք, կրնանք շատ չնչին գումարով մը օգտակար ըլլալ անոնց, որոնք իրենց բոլոր կեանքի տեւողութեան դատապարտուած պիտի մնան ողբերգութեան մէջ ապրելու ու ողբերգութեան մէջ մահանալու ու թաղուելու չոր հողի տակ :Առանց նոյնիսկ կարենալ երազելու մեր ապրած կեանքին պէս կեանք մը:Հաւատացէք որ մեր նուիրելիք չնչին գումարը շատ մեծ օգուտ մը կրնայ ունենալ այդ ժողովուրդին համար:

Կարելի է աւելի լաւ տեղեկութիւն ստանալ Կարմիր խաչի www.redcross.org
Ունիսէֆ ի www.unicef.org , եւ կամ Կարմիր մահիկի www.kizilay.org.tr կայքէջերէն, կամ պարզապէս կարելի է ձեր բջջային հեռաձայնի միջոցաւ պարապ <<կհծ>> -կարծ հաղորդագրութեան ծառայութիւն – sms մը ղրկել 2868 թիւին որ կարժէ միայն հինգ թրքական լիրա:

Օշին Էլակէօզ

Պոլիս - 5 Սեպտեմբեր 2011




No comments: